Teşekkür

Belki sekiz harften ibaret bir kelime…
Ama içinde gönül alma vardır.
İçinde emeğe saygı, insana hürmet, ahlka sadakat vardır.

Teşekkür; bir kelime değildir sadece.
Bir terbiyedir…
Aileden öğrenilir, devletten pekişir, vicdanla tamamlanır.

Biz gazeteciler biliriz;
Gazetecilik nankör bir meslektir.
Yüz kere güzel haber yaparsın, kimse dönüp bakmaz.
Bir kere eleştiri yazarsın, kelimelerin sayısı kadar söz işitirsin.

Saatlerce emek verirsin…
Cümleleri tane tane dizersin.
Bir kelimenin yeri için defalarca siler, defalarca yazarsın.
Yanlış olmasın diye tekrar tekrar okursun.
Beynin yorulur, gözlerin ağırlaşır, vicdanınla tartarsın.
Haberi girersin, yayımlarsın…
Ve beklersin mi? Hayır.
Ama insan yine de şunu sorar:
'Bu emeğin farkında olan biri var mı?'

Yoktur çoğu zaman.

Gazeteci teşekkür beklemez.
Çünkü bilir ki edilmeyecektir.
Ama şunu da çok iyi bilir:
Teşekkür edildiğinde, saatlerin yorgunluğu bir anda silinir gider.
Bir kelimeyle… Sadece bir kelimeyle.

45 yıllık gazetecilik hayatımda elbette istisnalar gördüm.
Az ama çok kıymetli insanlar…
Haber eleştiri de olsa, övgü de olsa;
'Emeğinize sağlık' demeyi bilenler…
İşte onlar bu şehrin asıl onur insanlarıdır.

Malatya'da bu insanlar beş parmağı geçmez.
Ama Malatya onları zaten baş tacı etmiştir.
Çünkü duruşları vardır.
Çünkü teşekkür etmeyi bilirler.

Teşekkür nedir biliyor musunuz?
Birini onurlandırmaktır.
Bir gönlü almaktır.
'Senin emeğini gördüm' demektir.

Ve ne acıdır ki bugün…
Gerçek gazeteciler değil,
Kopyala–yapıştırcılar daha çok itibar görmektedir.
Emek verenler değil,
Hazıra konanlar daha çok alkışlanmaktadır.

Bu ayıp, gazetecilerin değil…
Bu ayıp, onlara değer verenlerindir.

Biz yine işimize bakarız.
Yine yazarız.
Yine sorarız.
Yine doğruları dile getiririz.
Ne teşekkür bekleriz, ne alkış…
Çünkü mesleğimiz bunu gerektirir.

Ama şunu da tarihe not düşeriz:
Teşekkür etmeyi bilmeyenler,
Bir gün bu yazıları okuduklarında
utanacaklar…
Ve eğer biraz vicdanları varsa, mahcup olacaklar.

Remzi Hayta
Malatya Flaş Haber